Sportowy design kontra klasyczna elegancja
I Lexus GS300 i Honda Legend wyglądają i atrakcyjnie i reprezentacyjnie. Ich kształty skrojono w zgodzie z europejskimi kanonami mody w tym segmencie. Klinowata, uwodzicielska sylwetka Lexusa z nisko poprowadzoną linią dachu w stylu coupe tchnie dynamizmem. Nowa Honda Legend ma natomiast klasyczne proporcje nadwozia eleganckiej limuzyny. W jej sylwetce jest jednak kilka sportowych akcentów jak charakterystyczna atrapa chłodnicy w kształcie litery V, czy skośne klosze lamp przednich z wyeksponowanymi lampami o ciekawym designie. W każdym z aut znajdziemy obszerne wnętrze i wystarczającą ilość miejsca dla czterech pasażerów. Niestety atrakcyjna sportowa sylwetka Lexusa oznacza mniejszą, niż w Hondzie ilość miejsca dla pasażerów z tyłu. Szczególnie nad głową będzie go w Lexusie niewiele Z kolei dłuższa o 13 cm Honda ma krótszy o 5 cm rozstaw osi. Jest za to szersza z przodu i z tyłu, co przekłada się na większą swobodę ruchów pasażerów i kierowcy. Japończycy zdali sobie w końcu sprawę, że nie każdy mieszkaniec ziemi ma mniej, niż 170 cm wzrostu i zagłówki w obu autach spełniają swoją funkcję i znajdują się na wysokości głowy. Przednie, klimatyzowane fotele Lexusa są niemal doskonałe. Kierowca ma przed sobą trzy okrągłe zegary, których tarcze wykonano z prawdziwego metalu. Dodają one nieco ekspresji prostej w formie konsoli środkowej z wbudowanym centralnie ekranem wyświetlacza obsługiwanego dotykowo. Szkoda, że w tak wytwornym wnętrzu Lexusa znalazły się niektóre przełączniki znane z tańszych modeli Toyoty. Z kolei wnętrze Hondy to idealne zaprzeczenie jej klasycznej sylwetki. Wygięte łukowato linie konsoli i osadzone w tubach zegary sugerują sportowe zacięcie Legenda. Obszerne, doskonale wyprofilowane fotele Hondy mają wszechstronną elektryczną regulację położenia i jeszcze wydajniejszy, niż w Lexusie układ ich wentylacji i przewietrzania. Na konsoli środkowej umieszczono aż 35 przycisków sterujących poszczególnymi funkcjami systemu nawigacji, klimatyzacji i zestawu audio, przez co ich obsługa niepotrzebnie absorbuje uwagę kierowcy podczas jazdy. Dobrze, że najważniejsze funkcje można obsługiwać za pomocą przycisków na kierownicy. Również w Lexusie otrzymamy wielofunkcyjną kierownicę w standardzie. Melomanom i wszystkim ceniącym odpowiednie doznania akustyczne, polecamy opcjonalny (seryjny w wersji Prestige) system audio Mark Levinson dostępny w Lexusie. Wart jest każdych pieniędzy, a dźwięk generowany przez jego dziewięć głośników i nowoczesny wzmacniacz rzuci na kolana każdego audiofila. Systemowi audio Hondy też nie można wiele zarzucić, ale w jej przypadku zdecydowanie lepsze doznania akustyczne zapewnia sam silnik.

Zniewalający „soundtrack” Hondy
Hondę napędza wykonany w całości z aluminium 24 zaworowy silnik 3,5 litra w układzie V6, wyposażony w zmienne fazy rozrządu VTEC i osiągający 295 KM. Dodatkowym atutem jest tu stały napęd na obie osie z rewolucyjnym systemem SH-AWD płynnie rozdzielającym moment obrotowy na każde z czterech kół w zależności od warunków drogowych. Moc silnika może być rozdzielana w proporcjach 30-70 % pomiędzy kołami przedniej i tylnej osi. Dodatkowo w razie potrzeby, aż 100% wartości momentu trafiającego na tylną oś może być obsługiwane przez jedno z kół. Przebieg tego skomplikowanego i odbywającego się błyskawicznie procesu, obserwować można na wyświetlaczu komputera pokładowego. System SH-AWD doskonale radzi sobie z pojawiającą się czasem skłonnością do podsterowności Hondy. Sztywno zestrojone zwieszenie Legenda sprawdza się nawet na naszych „drogach”. Można jednak odczuć, szczególnie po przesiadce z Lexusa, że konstruktorzy Hondy postawili raczej na lepsze właściwości trakcyjne na rzecz komfortu. Hondzie nie brakuje mocy w żadnym zakresie obrotów, a pięciostopniowa automatyczna skrzynia biegów w trybie D zmienia przełożenia niemal niezauważalnie. Jednak prawdziwą frajdę przynosi jazda z wykorzystaniem ręcznej zmiany przełożeń za pomocą dźwigienek przy kierownicy, lub tradycyjnie za pomocą lewarka. Wskazówka obrotomierza ochoczo pnie się niemal do końca jego skali, a towarzyszący temu soczysty, metaliczny dźwięk silnika mógłby z powodzeniem służyć jako podkład w grze Gran Turismo. Tak, Honda jest wtedy głośna, nawet za głośna jak na auto tej klasy, ale właśnie to czyni ją pełnokrwistą sportową limuzyną. Jej godne pozazdroszczenia osiągi (0-100 km/h 7,3 i 250 km/h) mogłyby być jeszcze lepsze, gdyby nie znaczna masa własna wynosząca aż 1860 kg – o 260 kilogramów więcej niż Lexus. Swoją nadwagę Legend rekompensuje większą o 50 KM mocą uzyskiwaną z silnika o większej o pół litra pojemności skokowej. Szczególnie po przesiadce z Lexusa czuć te dodatkowe konie mocy. W konkurencji przyśpieszania i elastyczności, na prowadzenie zawsze wysuwa się Honda, której doskonały układ jezdny i pięknie brzmiący na wysokich obrotach silnik zapewnia większą frajdę kierowcy.

Cicho, ciszej - Lexus
Limuzynę Lexusa GS 300 napędza 245-konny silnik V6, wyposażony w sterowany komputerem układ VVTi. Zmienia on ilość dozowanego do silnika powietrza odpowiednio do panujących warunków, zapewniając optymalne wykorzystanie mocy, przy równoczesnym zmniejszeniu zużycia paliwa i emisji zanieczyszczeń. Lexus ma też „inteligentny” system sterowania przepustnicą, zastępujący stosowane tradycyjne kablowe połączenie pedału gazu z silnikiem. Układ ten zwany „drive by wire” stosowany jest od dawna w autach wyścigowych. Czy w związku z tą całą elektroniką możemy spodziewać się sportowych doznań na miarę Hondy? Niestety nie. Jazdę Lexusem można krótko streścić w trzech słowach – w świecie ciszy. To najcichsze auto w tym segmencie. Jadąc nim można odnieść wrażenie, że pod maską zamiast jednostki spalinowej zamontowano silnik elektryczny. W środku jest tak cicho, że dokładnie słyszymy bicie naszego serca, a nawet dźwięki wydawane przez soki trawienne! Wielowarstwowe szyby doskonale izolujące wnętrze i doskonale tłumiące nierówności zawieszenie potęgują wrażenie absolutnego odizolowania od świata zewnętrznego. Sześciobiegowy automat pracuje bezszelestnie, a o tym że w ogóle jedziemy możemy przekonać się widząc uciekający za oknami krajobraz i obserwując wskazania prędkościomierza. W trybie sekwencyjnym skrzynia Lexusa pracuje bardziej ospale niż ta w Hondzie Najbardziej denerwujący jest fakt, iż w przeciwieństwie do Hondy wraz z utratą prędkości skrzynia w Lexusie nie redukuje samoczynnie przełożeń. Chcąc dynamicznie jeździć Lexusem musimy cały czas obserwować wskazania na wyświetlaczu i zawczasu przygotować odpowiednio niskie przełożenie. Z drugiej jednak strony trzylitrowy silnik jest bardzo elastyczny, oferuje wystarczający ciąg i porównywalne z Hondą osiągi (0-100 km/h w 7,2 s i prędkość maksymalną 240 km/h).

Nawet 21litrów na „setkę”
Ceną za doskonałe osiągi obu aut, jest niestety wysoki apetyt na paliwo. Spokojna jazda w przypadku Hondy, oznacza ubytek 12 litrów po każdych stu kilometrach jazdy. Lexus w tych samych warunkach spali o litr mniej. Przy sportowej jeździe zużycie w Hondzie wzrasta do 18 litrów, a poganiany Lexus bez problemu spali nawet 21 litrów paliwa 98!

Bezpiecznie i przewidywalnie
W obu autach sportowe zapędy skutecznie studzą montowane seryjnie układy ESP. Ma to niebagatelne znaczenie szczególnie w przypadku napędzanego na tylną oś Lexusa, gdyż wśród dentystów i prawników stanowiących główną grupę nabywców, mało który ma licencję wyścigową, a 245 koni w połączeniu z mokrą nawierzchnią i małymi umiejętnościami za kierownicą, są jak pędzące dwie tony semtexu. Jego układ kontroli trakcji wchodzi do akcji szybko i zdecydowanie, zapobiegając przedwczesnemu wyprzedzeniu tyłu przez przód, na przykład podczas ostro pokonywanego ciasnego zakrętu.

Ile to kosztuje?
Ceny obu limuzyn nie odstają niestety od przyjętych standardów w tym segmencie. Z drugiej strony auta tego typu nigdy nie były tanie i decydując się na ich zakup nie powinniśmy zbytnio liczyć na promocje cenowe. Honda Legend kosztuje minimum 230 tysięcy złotych. Testowany przez nas egzemplarz wyposażono dodatkowo w pakiet opcjonalny zawierający między innymi: klimatyzowane fotele przednie, tempomat adaptacyjny i układ CMBS zmniejszający ryzyko kolizji (absolutnie nieprzydatny w naszych warunkach i kulturze jazdy). Cena kompletnie wyposażonej Hondy to 244 tysięcy złotych. Na pocieszenie pozostaje fakt, że to jedyny element wyposażenia dodatkowego który możemy do niej dokupić. Lexus GS 300 w wersji Classic kosztuje nie mniej niż 207 tysięcy złotych, a lista wyposażenia dodatkowego jest długa jak spis świątecznych zakupów. Choć brzmi to nieprawdopodobnie, ale w tej cenie nie dostaniemy skórzanej tapicerki, systemu nawigacji, wentylowanych foteli, czy osiemnastocalowych obręczy kół. W pełni wyposażona wersja Prestige, którą testowaliśmy, wyceniono na 249 700 tysięcy złotych. Porównywanie cen z niemiecką konkurencją nie ma sensu, tym bardziej że zarówno Honda Legend jak i Lexus GS300 nie odstają praktycznie w niczym Mercedesowi klasy E, czy Audi A6 . Dodatkowo każda z tych japońskich limuzyn ma swój własny indywidualny charakter. I to ta cecha, a nie suche dane z cennika, listy wyposażenia czy osiągów decydować będą o kupnie którejś z nich. Soichiro Honda, założyciel koncernu gdyby żył, byłby dumny z najnowszego Legenda, tak jak Toyota może być dumna z Lexusa GS. Wybiorą go kochający piękne formy i stawiający na pierwszym miejscu luksus i komfort podczas jazdy. Natomiast kochającym jeździć polecamy Legenda.

Do wykorzystania wyłącznie w celach prasowych z podaniem źródła: Mototarget.pl, fot.: Mototarget.pl