Eleganckie i dynamiczne nadwozie Renault Clio, które zdążyło się już nieco opatrzeć od premiery modelu w 2005 roku, ozdabiają oryginalne oznaczenia serii limitowanej Rip Curl, umieszczone na listwach ochronnych oraz na klapie bagażnika. Czarny kolor nadwozia testowanej wersji znakomicie podkreślał nowoczesny i młodzieżowy charakter edycji specjalnej i doskonale uwidaczniał wszelkie aluminiowe elementy zewnętrzne. Wersja Clio Rip Curl oferowana jest również w nowym kolorze lakieru „niebieski Iceberg”, który prezentuje się równie dynamicznie, jednak to właśnie czarne lakiery nadwozia częściej przyciągają zazdrosne spojrzenia innych kierowców. Jeśli oprócz tego samochód, tak jak nasz egzemplarz, wyposażony jest w 15-calowe obręcze aluminiowe o ciekawym projekcie można być pewnym, że będzie wyróżniał się z tłumu innych aut.

 

Dla młodego kierowcy
Styliści wersji specjalnej nie poprzestali tylko na nadaniu wyjątkowego charakteru nadwoziu Clio TCE. Po przekroczeniu progu wejściowego ozdobionego antypoślizgowymi naklejkami z logo Rip Curl, kierowca i pasażer zajmą miejsce w wygodnych i dość miękkich fotelach, pokrytych specjalną, czerwono-czarną tapicerką. O tym, że jest to wyjątkowe Clio świadczy również czerwona listwa w desce rozdzielczej oraz napis Rip Curl w fasadzie konsoli centralnej. Poza tymi nielicznymi akcentami, cale wnętrze samochodu wraz z deską rozdzielczą to dobrze już znane, poukładane i funkcjonalne Clio, które nie powoduje silniejszego bicia serca. Wszystkie przełączniki są na swoim miejscu – „nauczenie” się ich obsługi zajmuje jedynie kilka chwil. Kierowca dość łatwo zajmie wygodną pozycję za kierownicą mimo, że zapomniano o jej wzdłużnej regulacji. W czytelnym panelu centralnym umieszczono oryginalne przełączniki do obsługi systemu ogrzewania i klimatyzacji, a poniżej radio CD. To kolejny ukłon w stronę młodszej klienteli, gdyż odtwarzacz CD potrafi odczytać pliki audio zapisane w formacie MP3, a umieszczony w schowku moduł Audio Connexion Box umożliwia podpięcie do pokładowego zestawu nagłośnieniowego urządzeń typu iPod (gniazdo USB i „jack”). Warto również wspomnieć o umieszczonym pod kierownicą pilocie obsługującym podstawowe funkcje systemu audio. To małe urządzenie jest bardzo poręczne i świetnie spełnia swoją rolę.

 

Przestronnie i dynamicznie
Ogólnie, wnętrze sprawia bardzo pozytywne wrażenie, jest przestronne, nieźle wyciszone, materiały są dobrze spasowane i miłe w dotyku. Zastrzeżenia można mieć jedynie do trzeszczących uchwytów w przednich drzwiach, za które chwytaliśmy bardzo delikatnie w obawie, że odpadną... Również umieszczenie w przednich uchwytach większych butelek graniczyło z cudem, gdyż zostały one usytuowane dość wysoko, tuż pod panelem konsoli czołowej, co skutecznie ogranicza swobodny dostęp.

Z kolei miejsca powinno w zupełności wystarczyć w bagażniku, który ma pojemność 288 litrów, a po rozłożeniu asymetrycznie dzielonego oparcia tylnych siedzeń zmieści się tu cały niezbędny sprzęt snowboardowy.

 

To co najciekawsze kryje się jednak nie we wnętrzu kabiny pasażerskiej, a pod maską silnika. Umieszczono tu bowiem najnowszą, turbodoładowaną jednostkę benzynową TCE o pojemności zaledwie 1.2-litra i mocy 100 KM, uzyskiwanej przy 5500 obr./min. Niewątpliwą zaletą silników z turbosprężarką o niskiej bezwładności jest również wysoki moment obrotowy, który w tym przypadku wynosi 145 Nm i jest dostępny już przy 3000 obr./min. Według danych producenta, Clio TCE przyspiesza od 0 do 100 km/h w 11,1 sekundy. Trudno się jednak oprzeć wrażeniu, iż samochód jest dużo szybszy. Silnik bardzo ochoczo wkręca się na coraz wyższe obroty, chociaż jazda w okolicach „czerwonego pola” nie na większego sensu, gdyż jednostka jest bardzo elastyczna i dobrze przyspiesza już od 2000 obr./min. Aż trudno uwierzyć, że to „maleństwo” ma pojemność mniejszą od butelki wody mineralnej. Dodatkową zaletą wynikającą z niewielkiej pojemności jest również spalanie, które przy naprawdę dynamicznej jeździe w mieście i poza nim wyniosło około 8 litrów/100km. Przy spokojnej jeździe nie trudno uzyskać wynik na poziomie 5 litrów/100km, co przełoży się również na niską emisję szkodliwych substancji – tylko 126 g CO2/km.

Świetny silnik oraz sprawnie działająca skrzynia biegów predysponują Clio od określenia „sportowe”. Niestety, układ kierowniczy skutecznie przekreśla wszelkie sportowe zapędy. Elektryczne wspomaganie o dużej sile może i sprawdza się w mieście czy na zatłoczonym parkingu, ale przy szybszej jeździe w zakrętach nie daje praktycznie żadnych informacji o tym, co dzieje się z przednimi kołami. Szkoda, bo zarówno silnik jak i dobrze zestrojone zawieszenie zasługują na bardziej precyzyjne urządzenie.

 

Cenowy szok
Odstraszająca może okazać się także cena małego Clio TCE. Wersja Rip Curl to wydatek rzędu 53 000 złotych. Pewnym usprawiedliwieniem jest fakt, iż wersja ta jest dość bogato wyposażona. W standardzie otrzymamy m.in. manualną klimatyzację, elektrycznie regulowane przednie szyby i lusterka, centralny zamek, przednie poduszki powietrzne, system ABS czy radioodtwarzacz CD z MP3. Gdyby jednak uzupełnić wyposażenie o 15-calowe obręcze aluminiowe, wskaźnik ciśnienia w oponach, boczne poduszki powietrzne z kurtynami powietrznymi, światła przeciwmgielne oraz światła poszerzające pole widzenia w zakrętach (w które zdecydowanie warto zainwestować), cena przekracza 60 000 złotych, a to już poziom aut z segmentu kompaktowego.

Bycie modnym zawsze wiązało się jednak ze sporymi wydatkami, a ekologiczne i technologicznie nowoczesne Clio TCE Rip Curl jest zdecydowanie „trendy” i warto wydać nieco więcej, aby móc cieszyć się zaletami znakomitego silnika.

Do wykorzystania wyłącznie w celach prasowych z podaniem źródła: Mototarget.pl fot. Mototarget.pl